Ramazan bayramından önce yaşanan umut verici Barış süreçleri ve bu süreçleri akamete uğratan talihsiz gelişmeler ülkemizde halen devam etmektedir.
Bir süreci oluştururken altzeminin sağlam olmasına dikkat etmek lazımdır. Sayın Devlet Bahçelinin Abdullah Öcalanı Meclise davet etmesi ile ilgili başlayan süreçler Cumhurbaşkanı sayın Recep Tayyip Erdoğanın bu sürece verilen desteğiyle önemli bir boyut kazandı. Akabinde Öcalanın PKK’yi kurumları ile beraber feshetme kararı ve silahların bırakılması talebi kamuoyunda önemli bir Barış umudunun beraberinde getirmesine neden oldu.
Ancak geçmişte ciddi olan iki Barış sürecinde yer alan bir Barış Aktivisti olarak söylüyorum. İmralı ile siyasi partiler arasında mekik dokuyan arabulucuların siyasi röllerini iyi oynamadıklarını söylemek lazımdır. İmralı’da bu raporlar yazılırken bu raporlardaki boşlukların doldurulması hususunda hiç bir talepte bulunmadığı ortaya çıkmıştır. Sılah bırakma talebi ile ilgili Bu onbinlerce silahlı insanların akibetleri ne olacak! sosyal yaşamları ve yeni yerleşim ikametleri neresi olacak Yeni Anayasada demokratik hak ve özgürlükler ile birlikte bir af talebininde çalışmaların yapılması gerekiyordu.
Kanımca bu taleplerin hiç birisi tartışılmadan karara varılmıştır. Ben bu aşamada Kandilin silah bırakacağına pek ihtimal vermiyorum.
Suriye’de DSG başkanı Mazlum Abdi esnek bir hamleyle kendilerinin PKK lı olmadıklarını Dolayısıyla İmralı kararlarının kendilerini bağlamadıklarını söyleyerek işin içinden çıkmayı başardı.
Akabinde Ahmet Şara ve ENKS ile birer protokol imzalayarak ortak bir Kürt heyeti oluşturmuştur. Mesut Barzanin bilgisi dahilinde yapılan bu çalışmalardan sonra bu saatten sonra ülkemize herhangi bir taciz ve saldırının yapılması artık mümkün görülmemektedir. Birde Öcalanın Federasyon Özerklik ve Kültüralist taleplerinden vazgeçtiği açıklaması vardır. Öyle anlaşılıyorki arabulucular bu talepler ile ilgili Öcalana hiçbir katkı sunmaya çalışmamışlardır.
Bin yılık tarihi bir coğrafyayada içiçe olan bu halkların Federasyon ve Özerklik zeminin olmadığını Ben defalarca köşeyazılarımda açıklamaya çalıştım.
Ancak anadilde eğitim kimlik ve kültürel hakların Anayasada yer almak üzere hayata geçmesinin tarihi bir görev olduğunu söyledim.
Öyle anlaşılıyorki Öcalan bu demokratik taleplerimizi bizden almaya çalışmaktadır. Bu taleplerin Kürt halkından alınması mümkün değildir.
Barış ve Demokrasiye inanan Kürtlerin ve diğer halkların kabul etmeside mümkün değildir. Bir kaç gün önce bir ulusal TV moderatörü bana ilginç bir sordu.Siz olsaydınız bu talep yerine nasıl bir talepte bulunurdunuz? sorusunu yönelti herkese uygun düşen bir talepte bulunurdum.
Ülkemizi ve tüm Ortadoğu halklarını uluslarası insan hakları beyannamesine bağlı kalmaya davet edecektim.
Bu talep hem sayın Erdoğan,sayın Bahçeli ve tüm Türkiye halklarının hesabınada uygun düşerdi.
Ancak buda yapılmadı.
Bu bulanık ortam devam edilirken birde İmamoğlu’nun ekibiyle beraber tutuklanmaları birinci plana çıktı.Dolayısıyla
bu körtopal devam eden Bariş sürecin güncelliğinide kaybetmeye doğru götürmektedir.
Her ne kadar DEM partisi bu kitlesel gösterilere destek vermemesine rağmen içerde ve dışarıda bazı uluslararası güçler bu İmamoğlu faturasını Erdoğana çıkarmaya devam etmektedir.
İmamoğlu’da sicili temiz bir insan değildir.
Diploma ve benzeri yolsuzluklar İmamoğlu’nun şahsiyetini ortaya çıkarmaktadır.
Ancak ülkede ve uluslararası nda karara bağlanan faturalar bazen haksızları haklı haklılarıda haksız göstermektedir.
Siyasi ve hukuki olarak bu süreçler netleşmeye doğru giderken ata binen Üsküdar’ı geçmiş olacaktır.
Bu siyasi çerçeveleri objektif ve doğru görmek amacıyla kainatın sahibi yüce Allahtan bu Ramazan Bayramını kutluyorum. ülkemize,İslam alemine ve tüm insanlığa insan hakları,Adalet,Barış ve hoşgörü getirmesini diliyorum.
