Bolu’da Mardin Farkı

Mar­din 1969 Spor, Bo­lus­por dep­las­ma­nın­da sa­de­ce 3 puan ka­zan­ma­dı; sa­ha­ya koy­du­ğu oyun­la da “Ben bu ligde varım” me­sa­jı verdi. Di­sip­lin­li sa­vun­ma, kom­pakt takım ya­pı­sı, önde baskı ve doğru hücum ge­çiş­le­ri… 3-0’lık ga­li­bi­ye­tin al­tın­da tam da bu dört baş­lık vardı.

SA­HA­DA TE­SA­DÜF YOKTU

Bazı ga­li­bi­yet­ler skor ta­be­la­sın­da kalır, ba­zı­la­rı ise ta­kı­mın ge­le­ce­ği hak­kın­da fikir verir. Mar­din 1969 Spor’un Bo­lus­por kar­şı­sın­da­ki 3-0’lık ga­li­bi­ye­ti ikin­ci gruba gi­ri­yor.

Tem­sil­ci­miz, Bolu Ata­türk Stadı’nda maça öyle bir baş­la­dı ki, ra­ki­bi­ne “Bugün bu­ra­da puan almak kolay ol­ma­ya­cak” me­sa­jı­nı daha ilk da­ki­ka­lar­da verdi. Mar­din 1969 Spor’un baş­lan­gıç yer­le­şi­mi, sa­ha­da­ki oyun­cu pro­fil­le­ri iti­ba­rıy­la 4-2-3-1’e yakın bir gö­rün­tü or­ta­ya ko­yar­ken, top ra­ki­be geç­ti­ğin­de ta­kı­mın boyu kı­sal­dı ve hat­lar bir­bi­ri­ne yak­laş­tı.

İşte maçın kı­rıl­ma nok­ta­la­rın­dan biri de buydu.

Mar­din 1969 Spor, sa­vun­ma­yı yal­nız­ca ge­ri­de bek­le­ye­rek değil, önde kar­şı­la­ya­rak yaptı.

ÖNDE BASKI, AR­KA­DA DİSİPLİN

Tek­nik di­rek­tör Ahmet Cin­göz’ün ta­kı­mı­na yer­leş­tir­me­ye ça­lış­tı­ğı oyun an­la­yı­şı­nın Bolu dep­las­ma­nın­da daha net gö­rül­dü­ğü söy­le­ne­bi­lir.

Top Bo­lus­por’a geç­ti­ğin­de hücum oyun­cu­la­rı sa­vun­ma­dan kop­ma­dı. Orta saha ile sa­vun­ma ara­sın­da­ki me­sa­fe açıl­ma­yın­ca Bo­lus­por’un mer­kez­den oyun kur­ma­sı zor­laş­tı.

Mar­din 1969 Spor’un en önem­li ar­tı­sı ise bu­ra­da or­ta­ya çıktı:

Takım sa­vun­ma­sı.

De­fans hattı ile orta saha ara­sın­da­ki me­sa­fe­nin fazla açıl­ma­ma­sı, kır­mı­zı-la­ci­vert­li­le­rin ra­ki­bin pas ka­nal­la­rı­nı ka­pat­ma­sı­nı sağ­la­dı. Bo­lus­por topa sahip olsa bile çoğu zaman is­te­di­ği böl­ge­ye rahat şe­kil­de iler­le­ye­me­di.

Bu, 3-0’lık sko­run belki de en de­ğer­li ta­ra­fı.

Çünkü tem­sil­ci­miz yal­nız­ca ra­ki­bin­den fazla gol at­ma­dı, ra­ki­bi­ne gol atma fır­sa­tı da ver­me­di.

DENİZHAN’DAN “BEN BU­RA­DA­YIM” ME­SA­JI
da­ki­ka­da gelen gol, Mar­din 1969 Spor’un hücum an­la­yı­şı­nı da özet­le­di.

Emre Taş­de­mir’in sa­vun­ma ar­ka­sı­na gön­der­di­ği pas son­ra­sın­da De­niz­han Taş­kan’ın bi­ti­ri­ci­li­ğiy­le gelen gol, tem­sil­ci­mi­zin geçiş oyu­nun­da­ki et­kin­li­ği­ni gös­ter­di.

De­niz­han yal­nız­ca go­lüy­le değil, rakip sa­vun­ma­nın ar­ka­sı­na yap­tı­ğı ko­şu­lar­la da Bo­lus­por sa­vun­ma­sı­nı sü­rek­li teh­dit etti.

Golün ar­dın­dan Mar­din 1969 Spor’un geri çe­kil­mek ye­ri­ne bas­kı­sı­nı sür­dür­me­si ise önem­liy­di.

KOR­NER­DEN GELEN GOL, ÇA­LIŞ­MA­NIN ESERİ

Da­ki­ka 21…

Di­mit­rov’un kul­lan­dı­ğı köşe vu­ru­şun­da ceza sa­ha­sı­na giren Mus­ta­fa Şen­gül, sa­vun­ma­dan ileri çı­ka­rak topu ağ­la­ra gön­der­di ve skor 2-0 oldu.

Bu gol sa­de­ce farkı ikiye çı­kar­ma­dı. Aynı za­man­da Mar­din 1969 Spor’un duran top­lar­da da ne kadar et­ki­li ola­bi­le­ce­ği­ni gös­ter­di.

İki fark­lı öne geçen ta­kım­la­rın bir bö­lü­mü skoru ko­ru­mak için ge­ri­ye yas­la­na­bi­lir.

Mar­din 1969 Spor bunu yap­ma­dı.

“BİZ OYUNU BI­RAK­MI­YO­RUZ” DEDİ

İkinci ya­rı­da Bo­lus­por’un re­ak­si­yon gös­ter­me­si bek­le­ni­yor­du.

Ancak Mar­din 1969 Spor bu­ra­da da sa­vun­ma di­sip­li­ni­ni kay­bet­me­di.

Ta­kı­mın kom­pakt ya­pı­sı devam etti. Ka­nat­lar ge­ri­ye geldi, orta saha sa­vun­ma­ya des­tek verdi ve ra­ki­bin ceza sa­ha­sı­na rahat giriş yap­ma­sı­nın önüne ge­çil­di.

Daha da önem­li­si, tem­sil­ci­miz topu ka­zan­dı­ğın­da pa­ni­ğe ka­pıl­ma­dı.

Pas yaptı, oyunu rakip yarı alana ta­şı­dı ve fır­sat bul­du­ğun­da di­ki­ne oy­na­dı.

AHİM ÜLÜK’TEN NOKTA

Da­ki­ka­lar 76’yı gös­ter­di­ğin­de Mar­din 1969 Spor artık ga­li­bi­ye­ti ce­bi­ne koy­muş­tu.

Ancak tem­sil­ci­miz bu­nun­la ye­tin­me­di.

De­niz­han Taş­kan’ın ha­zır­la­dı­ğı po­zis­yon­da Ahmet Ülük’ün vu­ru­şuy­la gelen üçün­cü gol, Bolu dep­las­ma­nın­da­ki fut­bo­lun final cüm­le­si oldu.

0-3.

Artık ge­ri­ye yal­nız­ca maçın bit­me­si­ni bek­le­mek kal­mış­tı.

BU TA­KI­MIN KİMLİĞİ OLU­ŞU­YOR

İlk üç haf­ta­ya bak­tı­ğı­mız­da Mar­din 1969 Spor açı­sın­dan dik­kat çe­ki­ci bir tablo or­ta­ya çı­kı­yor.

İlk maçta Üm­ra­ni­yes­por ile be­ra­be­re kalan, ar­dın­dan An­tal­yas­por’u 2-0 mağ­lup eden tem­sil­ci­miz, Bo­lus­por kar­şı­sın­da da 3-0 ka­zan­dı. Bo­lus­por kar­şı­laş­ma­sıy­la bir­lik­te pu­anı­nı 7’ye çı­ka­ran Mar­din 1969 Spor, üç maç so­nun­da 5 gol atıp ka­le­sin­de hiç gol gör­me­di.

Bu ra­kam­lar te­sa­düf değil.

Çünkü Mar­din 1969 Spor’un ilk üç haf­ta­da­ki en güçlü ta­ra­fı hü­cum­dan önce sa­vun­ma or­ga­ni­zas­yo­nu oldu.

4-2-3-1’DEN DAHA FAZ­LA­SI

Kağıt üze­rin­de­ki 4-2-3-1, sa­ha­da zaman zaman fark­lı şe­kil­le­re bü­rün­dü.

Top Mar­din 1969 Spor’day­ken takım daha fazla hücum oyun­cu­suy­la rakip yarı sa­ha­ya yer­le­şir­ken, top ra­ki­be geç­ti­ğin­de ka­nat­la­rın ge­ri­ye gel­me­siy­le yapı 4-4-2’ye yak­la­şan bir gö­rün­tü oluş­tur­du.

İşte mo­dern fut­bol­da ara­nan şey de tam ola­rak bu.

Tek bir di­zi­li­şe bağlı kal­mak değil, oyu­nun du­ru­mu­na göre şekil de­ğiş­ti­re­bil­mek.

Mar­din 1969 Spor bunu Bolu’da büyük öl­çü­de ba­şar­dı.

Önde baskı yaptı, topu ka­zan­dı­ğın­da hızlı çıktı, sa­vun­ma­da bir­bi­ri­ne yakın oy­na­dı ve skor avan­ta­jı­nı ko­rur­ken oyun­dan kop­ma­dı.

DAHA YOLUN BA­ŞIN­DA­YIZ

El­bet­te üç haf­ta­lık per­for­mans üze­rin­den büyük he­def­ler ilan etmek için erken.

Lig uzun bir ma­ra­ton.

Ancak Mar­din 1969 Spor’un ver­di­ği sin­yal­ler olum­lu.

Özel­lik­le sa­vun­ma di­sip­li­ni­nin ko­run­ma­sı, takım bo­yu­nun kısa tu­tul­ma­sı, orta sa­ha-hü­cum bağ­lan­tı­sı­nın ge­liş­ti­ril­me­si ve önde bas­kı­nın devam et­ti­ril­me­si, tem­sil­ci­mi­zin ligde ka­lı­cı bir oyun kim­li­ği oluş­tur­ma­sı açı­sın­dan büyük önem ta­şı­yor.

Bolu dep­las­ma­nın­da alı­nan 3-0’lık ga­li­bi­yet bu ne­den­le sa­de­ce ta­be­la­da­ki üç puan değil.

Mar­din 1969 Spor, Bolu’da skor­la bir­lik­te oyu­nu­nu da ka­zan­dı.

Şimdi soru şu:

Bu takım ne­re­ye kadar gider?

Üç haf­ta­nın so­nun­da ve­ri­len cevap ise ol­duk­ça net:

Mar­din 1969 Spor, bu ligde kim­se­ye kolay lokma ol­ma­ya­cak.